دهه 1340 براي كسي كه مي‌خواست پاي به عرصه فرهنگ بگذارد فرصت مناسبي بود. آن تب وتاب سياسي كه از 1320 تا اواخر دهه 1330 كل جامعه و بخصوص شهرهاي بزرگ را فراگرفته بود و توان و زمان برخي از مستعدترين وهوشيارترين فرزندان اين خاك را يكسره جذب خود كرده بود، كم‌وبيش فرونشسته بود. بسياري از اين جوانان كه هنر خود را وقف سياست كرده يا آن را در راه سياست قرباني كرده بودند، سرانجام بعد از آن شكست هولناك به خود آمده و هنر را به گونه‌اي جدي دنبال مي‌كردند. ديگر سياسي بودن تنها گذرنامه براي ورود به محافل فرهنگي نبود. از سوي ديگر نهال خردي كه پيشگامان فرهنگ اين مرز وبوم، همچون هدايت و نيما كاشته بودند، ديگر درختي برومند شده بود و راه‌ها اگر چه كاملا هموار نبود، دست‌كم از خارهاي جانگزا و سنگلاخ‌هاي پاي فرسا پاك شده بود. باري در اين دوران بودكه شاگردان بلافصل نيما پاره‌اي از شعرهاي خود را سرودند كه هنوز هم در شمار بهترين شعرهاي امروز جاي دارد و نيز نسل جديدي از نويسندگان و مترجمان پاي به عرصه ....

اين جمله ساركوزي كه براي «تسخير دوباره قلب آمريكا» به اين كشور سفر كرده، حاكي از يك تغيير نگرش مهم در سياست خارجي فرانسه است كه توجه تمامي رسانه‌ها را به خود جلب مي‌نمايد. امروز در فرانسه او را به طعنه «ساركو آمريكايي» مي‌خوانند. گرچه اظهارات يك رئيس‌جمهور به تنهايي نمي‌تواند گواهي بر تحول ريشه‌اي در سياست خارجي يك كشور باشد، اما مساله اينجا است كه چرا نزديكي ساركوزي به آمريكا تا بدين حد مهم جلوه مي‌كند؟ رابطه ميان فرانسه و آمريكا چه فراز و نشيبي را طي نموده و اين رابطه توسط چه عواملي در طول تاريخ شكل يافته است؟

پيوندها ميان فرانسه و آمريكا از دوره جنگ جهاني دوم هنگامي اهميت يافت كه نيروهاي متفقين در اوت 1944 فرانسه را از چنگال آلمان رهايي بخشيدند و جمهوري چهارم فرانسه به رهبري ...

شايد بهتر باشد بحث را با اين پرسش آغاز كنيم كه به اعتقاد شما نهادهاي مدني چگونه مي‌توانند به گسترش دموكراسي كمك كنند؟

دموكراسي در يك معنا نظارت مردم بر عملكردهاي حكومتي است. اين نظارت به چند شيوه اعمال مي‌شود. مهمترين شيوه آن تشكيل جامعه مدني و نهادهاي مدني است. اين جامعه و نهادهاي آن با قدرت، بر كار حكومت‌ها نظارت خواهند داشت. جامعه مدني، تشكل‌هاي صنفي، حرفه‌اي و مردمي هستند كه با قدرت، خواسته‌هاي مردم را به گوش مقامات دولتي مي‌رسانند و ضمنا با توجه به اختيارات و قدرتي كه از نفوذ در توده‌هاي مردم دارند مي‌توانند خود قسمتي از وظايف حكومت را نيز بر عهده بگيرند. ..

از ابتداي برنامه چهارم توسعه سند بودجه تبديل به يك برش يكساله از برنامه‌هاي توسعه شد و بحث بودجه برنامه‌اي مطرح گرديد، با توجه به اينكه ما برنامه‌هاي توسعه پنج‌ساله تدوين كرديم، الزامات تدوين يك بودجه با رويكرد برنامه‌اي در اقتصاد كشور چيست؟

كشور ما اساسا نيازمند برنامه‌ريزي است و از آنجايي كه اكثر بنگاه‌هاي اقتصادي ما برنامه بلندمدت و ميان‌مدت براي خود تعريف نمي‌كنند و جامعه نيز به برنامه‌ريزي توجه چنداني ندارد يك دستگاه مستقلي بايد براي كل اقتصاد برنامه‌ريزي انجام دهد زيرا 80 درصد درآمد ما وابسته به نفت است و اين درآمد عمده در اختيار دولت قرار مي‌گيرد. پس براي هزينه كردن و تخصيص اين درآمد حتما بايد يك برنامه مدون و اصولي تنظيم شود، زيرا جامعه به خودي خود برنامه‌پذير ...

فرانسويان دهه‌هاست كه اين اصل بديهي سياست بين‌الملل را به لحاظ اينكه از زبان يك ديپلمات انگليسي جاري شده است ناديده مي‌گيرند كه كشورها دوستان هميشگي ندارند و در عين حال داراي دشمنان دائمي نيستند. آنچه براي كشورها تغييرناپذير است همان منافع ملي است. نيكولا ساركوزي، رئيس‌جمهور كنوني فرانسه سرانجام اين تابو را كه بايد اين اصل بديهي را ناديده گرفت شكست و اين فرصت را به وجود آورد كه فرانسه بتواند براي كاهش قدرت نسبي كه بعد از جنگ دوم به تدريج با آن مواجه شده است چاره‌اي بينديشد. ساكن كاخ اليزه چهار سال بعد از اينكه وزير وقت خارجه كشور، دومينيك دوويلپن در صحن شوراي امنيت سازمان ملل در ...

شيوه جديد بودجه‌نويسي در گفت‌وگو با محمد ستاري‌فر

اصلاح نظام بودجه‌ريزي در سه مقطع پس از انقلاب مورد توجه قرار گرفت. اين سه مقطع را مي‌توان مصادف با سه برنامه توسعه قرار داد. با تدوين برنامه چهارم مي‌توان گفت ضمن تعقيب اين اصلاح ساختار خط‌ومشي و مبناي معين براي اصلاح ساختار بودجه تعيين شد به طوري كه ماده 138 به صراحت بر ؟ روش بودجه‌ريزي از شيوه كنوني به عملياتي تاكيد دارد، بر اين اساس مي‌توان گفت تعيين روش فوق وجه افتراق دوره چهارم با دوره قبلي است. اما سوال اين است كه چه ضرورت‌هايي موجب شد الگوي عملياتي براي نظام بودجه‌ريزي از بين الگوهاي موجود انتخاب شود و چرا در برنامه چهارم بر اصلاح ساختار نظام بودجه‌ريزي تاكيد زيادي شد تا جايي كه در 17 ماده اين موضوع مورد اشاره قرار گرفته است؟

پاسخ به سوال شما نيازمند تعريف بودجه است. آنچه از بودجه در اذهان مسوولان نقش بس....

نگاهي به بودجه سال آينده

بودجه در هر كشور نمايانگر آيينه حكمراني حاكمان آن كشور است. بودجه ايران هم از اين اصل مستثني نيست. گرچه نگاه حاكمان هيچ‌گاه متوجه اين مساله نبوده است. تغيير در نظام بودجه‌ريزي همواره از سوي دولت و در برنامه‌هاي مختلف تعقيب شده اما سرانجام آن نيمي‌از خواسته‌ها هم نبوده است. هر دولتي طرحي در انداخته و رفته تا نوبت به دولت محمود احمدي‌نژاد رسيد. دولتي كه بر خلاف دولت قبلي نمي‌خواهد بر دوش تجربه گذشتگان سوار شود. اين دولت مي‌‌خواهد چرخ را خود اختراع كند. پس عجيب نيست وقتي كه مي‌گويد تبصره‌ها و رديف‌ها را حذف مي‌كند. خبري كه در تيرماه و در جلسه مشترك دولت و مجلس اعلام شد آبان رنگ واقعيت گرفت....

با تاييد طرح جديد پذيرش دانشجو در شوراي نگهبان

يكشنبه هفته گذشته، فرداي روزي كه سخنگوي شوراي نگهبان اعلام كرد طرح جديد پذيرش دانشجو در دانشگاه‌ها، همان طرح مشهور به «حذف كنكور»، در شوراي نگهبان تصويب شده، عبدالله جاسبي، رييس دانشگاه آزاد اسلامي به نمايشگاه مطبوعات آمد. در همان روز، تيتر اول يكي از روزنامه‌ها چنين بود: «حذف كنكور قطعي شد.» جاسبي در نمايشگاه مطبوعات، در غرفه يكي از خبرگزاري‌ها نشست و چند دقيقه‌اي به سوال خبرنگاران پاسخ گفت. همان جا با خونسردي و خرسندي اعلام كرد «از حذف كنكور استقبال مي‌كنيم». پشت سرش، چند متري دورتر، بعضي خبرنگاران در گوش هم زمزمه مي‌كردند كه «بايد هم استقبال كند»؛ دانشگاه آزاد، بزرگ‌ترين برنده طرح مشهور به «حذف كنكور» بود.ماجراي «حذف كنكور» بعد از استقرار دولت نهم و گذشتن متولدان پرشمار اوايل دهه 60 از ....

عطش سيري ناپذير جوانان ايراني براي ورود به دانشگاه واشتياق آنها براي ادامه تحصيل در مقاطع كارشناسي ارشد ودكترا در درجه اول يك قضيه اقتصادي واجتماعي است وچندان به ويژگي‌هاي نژادي،ملي، اعتقادي وهنرمندي ايرانيان ارتباطي ندارد. به عنوان مثال، ماه گذشته وزارت آموزش وپرورش آزموني براي استخدام 5 هزار ليسانسيه آزاد و5 هزار معلم حق‌التدريس برگزار كرد. حدود 400 هزار ليسانسيه در اين امتحان شركت كردند. آنها متقاضي شغلي هستند كه دارندگان آن از كمي حقوق وسختي معيشت به ستوه آمده‌اند. لشكر بيكاران در شرايطي كه ...

من بايد آدم بيماري باشم، چون مي‌خواهم يك بار ديگه «مخمل‌آبي» را ببينم

(پالين كيل)

ديويد لينچ در چارچوب سنتي‌ترين آداب و قواعد ادبيات آمريكايي، نامتعارف‌ترين فيلم‌ها را خلق مي‌كند و اين ظاهراً يكي از رازهاي خاص لينچ است. او در همان چارچوبي فيلم مي‌سازد كه بخش عمده‌اي از سنت داستان‌نويسي آمريكايي در آن نوشته شده، همان مفهوم اسكيزوفرنيك معصوميت هم به مثابه وضعيتي آرماني و هم به مثابه عنصري خطرناك و غيرقابل اطمينان، چيزي كه در نهايت فراهم‌كننده بستر زوال است. از اين جنبه لينچ شبيه همان توصيفي است كه دي‌اچ لارنس از هرمان ملويل مي‌كند: «نويسنده عارف تعالي‌گرايي اخلاقي كه هماني كه سطرسطر نوشته‌هايش كارزار نبرد نيكي و شر است.» شر همچون نيرويي مادي، مشخصه‌اي واقعي كه حضوري موثر در واقعيت دارد (يا به تعبير زرتشتي‌اش، عنصري ايجابي كه در ماده تجسم ...

چرا ديويد لينچ محبوب جوانان ايراني «عشق سينما»ست؟ 

 همه آنهايي كه در اين مجموعه مطالب درباره ديويد لينچ، نوشته يا ترجمه‌اي دارند و احتمالا همه آنهايي كه دارند اين سطرها را مي‌خوانند، هرچند ماه يا چند هفته يك بار، تلفني داريم و دارند از دوستي، آشنايي، آدم دور يا نزديكي كه مي‌گويد اخيرا فيلمي ديديم كه از آن هيچ نفهميديم و گفتيم از شما بپرسيم؛ شايد كمي برايمان توضيح دهيد كه فيلم اصلا درباره چيست و داستانش چيست و «چه مي‌خواهد بگويد» (امان از اين سوال سطحي كج‌فهمانه كه تا ابد، سينما و سينماگران را رها نخواهد كرد). در اين نوع تماس‌ها و پرسش‌ها، نام فيلم ....

ستاره‌ها در سينماي ايران

اگر از سينماي قبل از انقلاب كه تنها يك فيلمش داراي شخصيت اصلي با حرفه ستاره سينما بود بگذريم، اين رقم در سينماي پس از انقلاب به تعداد 10 فيلم مي‌رسد كه البته آغاز آن از سال 1371 با فيلم هنرپيشه (محسن مخملباف) شكل گرفت. آنچه در سال‌هاي بعد، فيلم‌هاي ايراني در ارتباط با ستارگان سينما مطرح ساختند، مخملباف يكجا در اين فيلم مرور كرده بود. از دردسرهاي مربوط به شهرت در كوچه و خيابان گرفته تا از هم‌گسيختگي خانوادگي؛ اما آنچه بيشتر در اين فيلم جلوه داشت، مفاهيم پنهان‌تري بود كه بيش از آن كه بحث ستاره سينمايي را نشانه رود...

ترجمه: خشایار تبریزی

بخشی از مقاله نورمن میلر در نیویورک ریویو آو بوکز

از صحنه خارج می‌شوند: رعد و برق، بهت و حیرت. گرد و خاک، خاکستر، مه، آتش، دود، شن، خون و کلی آت‌وآشغال که حالا به گوشه‌ صحنه منتقل می‌شود. صحنه نمایش، با این حال هم‌چنان شلوغ و پلوغ می‌ماند. سوالی که موقع شروع نمایش و در بدو بالا رفتن پرده پرسیده شد هم‌چنان بدون پاسخ مانده است. چرا وارد جنگ شدیم؟ اگر واقعا سلاح کشتار جمعی‌ای آنجا نبوده، طنین این سوال بیشتر و برنده‌تر خواهد شد.یا، اگر مقداری سلاح در عراق کشف ....

در باب برهنه‌ها و مرده‌ها/نوشته: نورمن ميلر

... مساله خيلي بزرگتر از اين حرف‌‌ها بود. مي‌توانستي اين بيست نفر را بكشي، اما بلافاصله بيست نفر ديگر به جاي آنها سبز مي‌شدند، و بيست نفر ديگر و بيست نفر ديگر. از ميان نيروها و جريان‌هاي درهم تنيده و بي‌انتهاي تاريخ، مظهر مرد قرن بيستم در حال تولد بود. همان مردي كه سكان تاريخ را به دست مي‌گرفت و به همه نشان مي‌داد كه نقش طبيعي... اضطراب است.

تكه‌اي از برهنه‌‌ها و مرده‌ها- نورمن ميلر

جغرافياي ژنتيكي مسيرهاي مهاجرتي انسان

داستان خوب را همه دوست دارند و اين يكي وقتي تمام شود، بزرگترين داستاني خواهد بود كه تاكنون گفته شده است. اين داستان با گروهي شكارچي- گردآورنده، به تعداد شايد فقط چندصد نفر، در آفريقا آغاز مي‌شود و حدود 200 هزار سال بعد با شش‌ونيم ميليارد نفر از فرزندان آنها به پايان مي‌رسد كه در سرتاسر زمين پراكنده‌اند، در صلح زندگي مي‌كنند يا در جنگ به سر مي‌برند، هزار خداي مختلف را مي‌پرستند يا اصلا به هيچ خدايي باور ندارند و چهره‌هايشان ....

عاشق فرش‌های ایرانی‌ام

با شنیدن خبر تولید آهنگ مشترک کریس‌دی‌برگ و گروه آریان، به فکر افتادیم که گفت‌وگویی با این خواننده مشهور ایرلندی داشته باشیم. به لطف محسن رجب‌پور مدیر برنامه‌های گروه آریان زمینه انجام این گفت‌وگو فراهم شد. قرار شد ما سوالاتمان را آماده کنیم و از طریق ایمیل پاسخ‌هایمان را از کریس دی برگ بگیریم. بدیهی است که در این گونه مصاحبه‌ها، امکان یک گفت‌وگوی پینگ پونگی و به قول دوستان چالشی فراهم نمي‌شود. منتظر روزی مي‌مانیم که او به ایران بیاید و امکان یک گفت‌وگوی مستقیم با او را بیابیم....

مردي كه همه‌چيز، همه‌چيز، همه‌چيز داشت

چيزي را كه وجود ندارد، نبين. چيزي را كه هست، تماشا نكن... عينك رؤيا به چشم بزن.به‌نظر مي‌رسد اين توصيه «ميگل آنخل آستورياس» را كه در ابتداي داستان «مردي كه همه‌چيز...» آمده، بايد در مواجهه با سينماي «ديويد لينچ» هم به‌كار بست؛ سينمايي كه ـ ظاهرا ـ به‌كمك هيچ كليدي نمي‌توان آ‌ن‌را گشود. همه كليدها ـ ظاهرا ـ به اين در مي‌خورند، اما نمي‌چرخند و در ميانه راه، ما را پشت در نگه مي‌دارند. نسبت «ديويد لينچ» و تماشاگرانش ـ احتمالا ـ به همان تكه مشهور مجموعه تلويزيوني «توئين پيكس» شبيه است كه «كوپر» براي رديف‌كردن نام مظنونان قتل...