وقتي در يك تماس تلفني با سوسن شريعتي، از حضور احسان در ايران آگاه شديم، ايده‌اي در ذهنمان خلجان گرفت. با سوسن خانم كه در ميان گذاشتيم، استقبال كرد. از او خواستيم در مقام مهاجري كه هفت سال قبل به ايران بازگشته و با جامعه جديد و حرف‌هاي جديد مواجه شده در مقابل برادرش، احسان بنشيند و از او سئوالاتي بپرسد. سوسن خانم كه پذيرفت، مانده بود راضي كردن احسان شريعتي....

دوم خرداد و سوم تير در گفتگو با علي يونسي وزير اطلاعات

دو، سه روز مانده به سال جديد در يك بعدازظهر سرد زمستاني به منزل حجت‌الاسلام علي يونسي رفتيم. قرار مصاحبه داشتيم و از وزير سابق اطلاعات ايران درباره روي كار آمدن محمود احمدي‌نژاد پرسش كرديم و همان زمان بود كه فرزند آقاي يونسي، از سوي شوراي نگهبان رد صلاحيت شده بود. او البته پاسخ پرسش‌ها را داد و بعد به ريشه‌هاي اين ماجرا پرداخت كه چرا حاشيه‌نشينان در دو دولت هاشمي و خاتمي معترض شدند و آرام‌آرام به متن آمدند و همه چيز را از‌آن خود كردند و در فراز بعدي سخن خود نيز ترجيح داد ريشه‌هاي تاريخي دولتي شدن روشنفكران، بازار و روحانيت را از زمان  رضاخان بررسي كند.ما (محمد قوچاني، رضا خجسته‌رحيمي، محمد طاهري و اكبر منتجبي) مشتاق تحليل او بوديم. او سپس به فضاي جديد آمد و بعد ما ماجراي وزارت اطلاعات و قتل‌هاي زنجيره‌اي را جويا شديم و رفتيم سراغ مدرسه حقاني.مصاحبه اگرچه سه ساعت به طول انجاميد اما پايان نيافت تا ما قول يك قرار ديگر را از او بگيريم.اين اتفاق اما نيفتاد. گفت‌وشنود اما بعد از عيد تنظيم شد تا ايشان آن را ببيند و بعد بحث پي گرفته شود. ايشان  مصاحبه را خواند اما ديگر فرصتي پيش نيامد تا دوباره كنار يكديگر بنشينيم. ضمن آنكه به علت برخي ملاحظات، ترجيح ايشان اين بود كه بخش‌هايي از مصاحبه نيز منتشر نشود. اشتياق از ما و امتناع از ايشان و رد و بدل كردن متن مصاحبه‌ مدتي طول كشيد تا امروز كه مهمترين بخش‌هاي‌آن مصاحبه را مي‌خوانيد.             

اكبر منتجبي

27 سال پس از شورش منافقين در 30 خرداد 1360 آنان هنوز در سرگشتگي به سر مي برند و همچنان حتي پس از سقوط صدام حسين ذيل  دولت هاي بيگانه عليه جمهوري اسلامي ايران فعاليت مي كنندو در توهم به سر مي برند. در آخرين اقدام دولت انگليس در مصوبه اي بر خلاف قواعد حقوقي و سوابق تاريخي اين سازمان را از فهرست گروه هاي تروريستي خارج كرده است.

پرونده اي كه مي خوانيد به اين بهانه ، تاريخچه تبديل سازمان مجاهدين خلق از گروهي معتقد به مبارزه مسلحانه عليه رژيم پهلوي به سازماني تروريستي را بررسي مي كند.

روايتي از ترور آيت‌الله سيدعلي خامنه اي

۶ تير ۶۰، سالروز ترور روحاني‌ ارشد حزب جمهوري اسلامي است؛ آيت الله «سيد علي خامنه‌اي» به همراه آقايان «بهشتي، موسوي اردبيلي، هاشمي رفسنجاني و باهنر» بر جايگاه اعضاي موسس اين حزب تكيه زده بودند كه مخالفان جمهوري اسلامي به اقدامي تروريستي دست زدند. پيش از اين، «بني‌صدر» مخالف ارشد حزب، از مقام رياست جمهوري عزل شده بود. مجاهدين خلق عليه نظام شورش كرده بود و  سال‌ها پيش گروه تروريستي «فرقان» رشد كرده بود كه اكثر اعضاي آن دستگير و محاكمه شدند و جنگ ايران و عراق آغاز شده بود. در اين شرايط پرالتهاب، هر روز حادثه‌اي رخ مي‌داد؛ به‌ويژه پس از آن‌كه ...

انديشه روسو در گيرو‌دار انقلاب فرانسه تاثيرات عميق و البته متناقضي از خود بر جاي گذاشت. از يك سو ژاكوبن‌هايي كه خواستار عمل انقلابي و اعدام شاه بودند خود را پيرو و ادامه دهنده انديشه روسو مي‌دانستند و هم اينكه انديشه‌هاي روسو از سوي ليبرال دموكرات‌ها بررسي و استفاده شد. اين دوگانگي و دو سويي چگونه قابل تحليل است؟ 

به گمان من علت اصلي اين مساله را بايد در ناروشني مفهوم اراده عمومي كه يكي از مفاهيم كليدي انديشه روسو است، جستجو كرد. مهمترين مساله در كتاب "قرار داد اجتماعي" به مفهوم اراده اجتماعي مربوط مي‌شود. از نظر روسو دولت و قدرت

گفت‌وگو با گروه آريان

حكايت ما و گروه موسيقي آريان حكايت جالبي است. نسلي كه منتقد جدي‌تر موسيقي بود وقتي يك گروه شيك موسيقي پاپ ايراني تا اين حد مورد توجه قرار گرفت سعي كرد ساكت بماند، چون نه مي‌توانست تابع احساسات جوانان و نوجوانان طرفدار اين گروه باشد و نه مي‌توانست اين همه توفيق را در جذب مخاطب بيشمار ناديده بگيرد. آنها تعدادي جوان عاشق موسيقي بودند كه از همان اول شرايطي برايشان به وجود آمد كه به صورت گروهي كار كنند. ...

موضوع اصلاح قيمت حامل‌هاي انرژي جزو موضوعاتي است كه از سال‌هاي نخست پيروزي انقلاب، مورد توجه سياست‌گذاران اقتصادي کشور قرار داشته وبه اشكال مختلف تفسير و تعبير شده است. بررسي سياست‌هاي دولت در زمينه قيمت حامل‌هاي انرژي در وهله اول نياز به بازخواني پيشينه و گذشته موضوع دارد که در اين نوشته پس از اين که نگاهي به گذشته آن خواهم داشت، به بررسي چالش‌ها و مشكلاتي كه در شرايط كنوني مي‌تواند پيش روي سياست‌گذاران قرار گيرد، خواهم پرداخت.

با گذشت چند روز از اينکه آقاي رئيس‌جمهور در قم اعلام کردند که در عراق قصد ربايش ايشان وجود داشته و خنثي شده است و پس از آن که عراقي‌ها و آمريکايي‌ها و شوراي امنيت کشورمان و کميسيون امنيت مجلس اعلام بي‌اطلاعي از اين پروژه خطرناک کردند، طبعا پرداختن به اصل خبر نمي‌تواند از اهميت ويژه‌اي برخوردار باشد. اما اين اتفاق نادر که رئيس‌جمهور کشور ربايش خود را اعلام کند و هيچ‌يک از دستگاه‌هاي امنيتي و نظامي ‌آن را تاييد نکنند و عکس‌العملي نشان ندهند مسائل جانبي مهمي ‌دارد که بايد به آنان براي آينده توجه کرد.

نوشته: ايوان كليما  -  ترجمه: خشايار ديهيمي

زماني كه جنگ به پايان آمد و من از اردوگاهي كه چهار سال از سال‌هاي كودكي‌ام را در آن گذرانده بودم بازگشتم، نه‌تنها نگاهم به هر چيز آلماني نگاهي تلخ بود، بلكه همه ذهنم را فقط و فقط مضمون آلماني اشغال كرده بود. هر نوشته‌اي را به قلم نويسندگاني كه به توصيف رنج‌هاي افراد در اردوگاه‌هاي كار اجباري و سبعيت زندانبانان آنها مي‌پرداختند، با ولع مي‌خواندم، محاكمه جنايتكاران جنگي بزرگ را دنبال مي‌كردم و نيز هر كوششي را براي توضيح دادن اينكه چگونه همه اينها رخ داده بود، چگونه ملتي كه تا همين اواخر اين همه به فرهنگ خدمت كرده بود چنين ناگهاني به بربريت افتاده بود....